ورزشی

سرنوشت ما را بتي رقم زد که ديگرانش مي پرستيدند .

فردا روز جشن تولد حکومت جمهوري اسلامي است ، جشن تولدي که براي اولين بار در فروردين سال 58 برگزار شد ،جشن تولد حکومتي است که در بطن خود ، نه جمهوري به معني واقعي را دارد و نه اسلامي از نوع ناب محمدي و از نوع سرزمين حجازيش را يدک مي کشد . جشن تولد حکومتي است که از بين گزينه هاي مختلف و مدلهاي مختلف حکومتي انتخاب نشد بلکه تنها يگ گزينه بله و يا خير بود . نه تنها شفاف و روشن برنامه هاي خود را به جمهور مردم اعلام نکرد ، بلکه اکثر روشن فکرهاي آن موقع را هم بعضآ دچار اشتباه کرد ، به طوري که سالهاي اوليه حيات خود را در تاريکي و به آهستگي و يواش يواش به حرکت خود ادامه داد.و در همين تاريکي بود که همه گروههائي را که زير يک چتر گرد شده بودند يکي پس از ديگري از ميدان حذف و دست آنها را از قدرت کوتاه کرد . اما با همه وجود ، اين جشن تولد تنها براي يک سال آنهم فروردين 58 رسمآ برگزار شد و رسمآ به آرائ ملت رجوع شد و در بقيه سالها رجوع به آرائ ملت تعطيل شد .

*****
بدين ترتيب جمهوري اسلامي مدل آقاي خميني شکل گرفت «« جمهوري که متفاوت است با ساير جمهوريهاي ديگر »» پس از انتخاب نوع حکومت يعني حکومت اسلامي و ياجمهوري اسلامي مدل آقاي خميني ، طبعآ اقتصاد اسلامي که جزئ شاخ و برگ هاي اين نوع حکومت است تولد يافت .بپردازيم به تعريف اقتصاد اسلامي از نوع آقاي خميني که مي گفت: «« اقتصاد اسلامي ، قوانيني است براساس جهان بيني الهي که عمل به آن توليد را بالا مي برد و توزيع عادلانه و زندگي مرفه را همراه با آزادي نصيب همگان مي گرداند و بشر را آماده حرکت به سوي کمال و نزديک شدن به خدا مي سازد « اي خدا ، راستي ديواري کوتاهتر از تو هم هست ؟ » و تاکيد مي کرد در حکومت اسلامي که حکومت مردم و قانون است ، ثروت و قدرت هر دو به دست ملت است به خلاف نظام کمونيستي که ثروت و قدرت در دست عده اي به نام دولت است و وقتي عده اي خاص حاکم مي شوند نتيجه ي آن ديکتاتوري مطلق واعمال هر گونه ظلم و استثمار نسبت به مردم خواهد بود .و نيز خلاف سيستم سرمايه داري که ثروت در دست عده اي سرمايه دار دور مي زند و اغلب با نفوذ مالي مراکز قدرت را به خود جذب مي کنند . »» حال که سه دهه از عمر حکومت آقا و نايب آقا و جمهوري اسلامي پيغمبر زمان مي گذرد ، مي بينيم در اين حکومت پارادايم «« ملت و جمهور مردم »» تعريف نشده است ، مي بينيم اين نوع حکومت نه حکومت خداست بر روي زمين و نه حکومت مردمه و نه حکومت قانونه ، دراين نوع حکومت ، همان طور مي بينيم هم خدا در حاشيه است و هم مردم در حاشيه اند و هم قانون در حاشيه است .از طرفي قدرت و ثروت هم در دست مردم نيست و به دست آنها رقم نمي خورد . همچنين در اين نوع حکومت ««« گردش گروه نخبه »»» مورد نظر جامعه شناسان معروفي مثل پاره تو و بيشتر از همه موسکا معني و مفهوم ندارد و فقط عده اي خاص حاکم مي شوند ، عده اي خاص مراکز مهم قدرت را بين خود تقسيم مي کنند . «« موقعي صحبت از قدرت مي شود منظورم بيشتر تلفيق قدرت و اقتدار ، آرائ و نظريه جامعه شناس معروفي بنام دارندروف است »» عده اي خاص قدرت و ثروت و منافع ملي و تمامي حقوق ذاتي ملت را ارثيه و غنائم شخصي خود مي پندارند و مي دانند ، به طوريکه همه موارد ذکر شده در بالا در دست آقليتي به نام روحانيت مي باشد.البته گاه وقتي اين سوال به ذهن آدم مي رسد که شايد مراد و منظور بنيان گذار جمهوري اسلامي از واژه مردم و ملت همان روحانيت است و بس.

بحث ، بحث اقتصادي نيست اما اقتصاد اسلامي اين نوع حکومت ثابت کرد که در طول اين سالها هيچ شيوه اي و هيچ برنامه اي براي توليد و توزيع عادلانه منابع ثروت ندارد، زيرا چند سالي را با الگو گرفتن از اقتصاد سوسياليستي و کمونيستي به حيات خود ادامه داد « نمونه بارز آن بسيج اقتصادي دهه 60 که بعد از گذشت چند دهه هنوز که هنوز است ما کوپن فروش داريم » و در ادامه سالهاي آخر را با الگو گرفتن ناقص از مدل اقتصاد ليبرالي ابراز وجود کرد « براي مثال مخصوصي سازي به جاي خصوصي سازي واقعي را مبنا قرار داد يعني منافع ملي و صنايع عام را تحت نام خصوصي سازي به افراد مخصوصي که به قول آقاي دکتر نوري زاده ذوب شده در ولايت بودند واگذار نمود . »

اما سخن پاياني :
1- در اين نوع حکومت «« جمهوري ولايت فقيه »» يک نفر بايد جاي چندين نفر فکر کند و يک نفر جاي صد نفر کار کند تا يک نفر به اندازه هزار نفر بخورد .
2- در اين نوع حکومت «« جمهوري ولايت فقيه »» ميليون ها انسان بايد نيست و نابود بشوند تا اينکه يک نفر به حيات خود و امپراطوري خود ادامه دهد .
3- بي خود و بي جهت نام جمهوري بر اين حکومت نگذاريد بي خود و بي جهت نام اسلامي بر اين حکومت نگذاريد چون عملآ حکومت ، حکومتي است ««««« روحاني »»»»»

پايان

+ نوشته شده توسط نويسنده مهندس علي جوکار در یکشنبه یازدهم فروردین 1387 و ساعت 16:37 |

درباره وبلاگ

هر چه‌ می نویسم پنداری دلم خوش نیست و بیشتر آنچه‌ در این روزها نبشتم همه‌ آن است که‌ یقین ندانم که‌ نبشتنش بهتر از نا نبشتنش . ای دوست نه‌ هر چه‌ درست و صواب بود روا بود که‌ بگویند...و نباید که‌ در بحری افکنم خود را که‌ ساحلش بدید نبود.
چیزها نویسم( بی خود) که‌ چون (واخود) آیم بر آن پیشمان باشم و رنجور
ای دوست می تر سیم و جای ترس است از مکر سر نوشت
حقا... به‌ حرمت دوستی که‌ نمی دانم که‌ این که‌ می نویسم راه‌ سعادت است که‌ می روم یا راه‌ شقاوت؟
کاشکی, یکبارگی نادان شدمی تا از خود خلاصی می یافتمی
چون در حرکت و سکون چیزی نویسم _ هم رنجور شوم از آن به‌ غایت
چون در معاملت راه‌ خدا چیزی نویسم هم رنجور شوم
چون احوال عاشقان نویسم نشاید
چون احوال عاقلان نویسم هم نشاید
***
و هر چه‌ نویسم هم نشاید
و اگر هیچ ننویسم هم نشاید
و اگر گویم هم نشاید.
اگر خاموش گردم هم نشاید
اگر این واگویم نشاید
اگر وانگویم هم نشاید
و اگر خاموش شوم هم نشاید

اول از همه ،ميزان تحصيلات :تازه شروع به خواندن ونوشتن، نموده ام نه تحصيلات عالي دارم ،نه مالي دارم ،نه حوزه اي دارم ،و از همه مهمتر نه مثل آقا (والي مطلق را مبگم )،تحصيلات رانتي دارم « که يک شبه به درجه آيت الله العظمايي نايل گشت.» پس در چک نويسم کلمات زير را دارم تمرين ميکنم،تا ياد بگيرم،براي مثال:
1-ولايت فقيه:و +لا + يت +ف +قيه
2-عادل شاه: عا +دل +شاه
3-فراقانون: بخش اول:ف +را +قا +نون....راتاحالا ياد گرفتهıم

دوم :به لحاظ سابقه سياسي واقعآ آماتور ميباشم.
سوم :از لحاظ دارايي وثروت هم زير صفر ميباشم و مثل شيخان دانا قوت شب ندارم

چهارم:سه دهه است که در زنداني به وسعت ايران زنداني هستم.
پنجم سابقه کار: کار خاصي ندارم ،چون محرومم از کار،... البته کاري هم نيست، صبح تا ظهر دنبال کار مي گردم وبعد ازظهرهم بيکارم، اين را هم آضافه کنم ،که بخشي ازامرارمعاش من و زندگي من- مثل هر ايراني « ازدرآمد نفتي که دولت مهرورز آقاي رييس جمهور،راستي اسمش چي بود محمدنژاد ،نه احمدي نژاد سر سفره ملت آورده،شامل حال من هم شده »
در پايان اين وبلاگ واحيانآ ساير وبلاگهاي ديگري که درطول اين چند ساله متولد شدند ، رشد کردند ، شکوفه دادند، ثمردار شدند ، پير شدند ، و ... متعلق به من نبودندو نيستند بلکه اختصاص به عادلشاه زمان دارند ما هم سالهاست به مانند کعب بن زهير و يا دعبل بن خزائي و بر حسب وظيفه مداح اين عادل شاه بزرگيم
نويسنده مهندس علي جوکار